Spring naar inhoud

Heupdysplasie ( HD )

WAT IS HEUPDYSPLASIE?

Heupdysplasie (HD) is een ontwikkelingsstoornis die wordt veroorzaakt door erfelijke aanleg en milieufactoren. Tijdens de groei ontstaat er speling tussen de heupkom en de heupkop. De kop ligt niet mooi aangesloten in de heupkom tijdens het staan en het maken van bewegingen. Daarbij kunnen allerlei factoren een rol spelen.
Enkele voorbeelden hiervan zijn :
- De gewrichtsbanden
- De bespiering rond het heupgewricht
- De gewrichtsvloeistof
- De vorm en de stand van de kop en kom.
Wanneer er te veel speling op het gewricht komt te staan dan verhoogt dat de slijtage. Dit wordt ook wel artrose genoemd. In het algemeen kun je zeggen dat het gewricht op den duur stijver wordt, de hond minder bewegingsmogelijkheden heeft en het gewricht gevoelig en pijnlijk gaat worden.                                                                                                                                                                                                                                                  

 

-Goede heupen                 Slechte heupen-

 

 

Uitslagen die mogelijk kunnen zijn:

• HD A (=negatief): je hond is op basis van de röntgenfoto vrij van HD; dit betekent niet dat je hond geen "drager" van de afwijking kan zijn.
• HD B (=overgangsvorm): op de foto’s zijn kleine veranderingen zichtbaar die het gevolg zijn van heupdysplasie.
• HD C (=licht positief) of HD D (=positief): je hond laat duidelijke veranderingen zien die passen in het ziektebeeld van HD.
• HD E (=positief in optima forma): de heupgewrichten zijn ernstig misvormd.

Heupdysplasie is een multifactoriële aandoening. Er spelen dus meerdere factoren een rol.

1- Erfelijkheid: Voor 30% is HD een erfelijke aandoening. HD-vrije ouders kunnen pups krijgen die wel HD ontwikkelen. Ook kunnen ouders, die belast zijn met HD, pups krijgen die geen HD ontwikkelen. De kans bij het fokken met HD-belaste ouders maakt de kans op pups met HD wel groter, daarom wordt afgeraden om te fokken met een combinatie waarbij beide ouders belast zijn met HD.

2- Voeding: Wanneer honden gevoed worden met voer dat veel calcium bevat, een foute calcium/fosfor verhouding of een te groot energiegehalte heeft, is het ontstaan van HD een stuk groter. Een goede verhouding in het voer beperkt de kans op HD dus aanzienlijk. Door verkeerde voeding kan ook overgewicht ontstaan.

3- Beweging: Wanneer grote honden nog erg jong zijn en ze worden fysiek te zwaar belast tijdens het opgroeien is de kans op het ontstaan van HD ook groter. Te veel lopen en rennen, te veel springen van hoogtes, te vroeg gaan fietsen, te veel traplopen. Dus eigenlijk alles waarbij té voor staat, moet je zien te beperken.

Welke symptomen bemerken we bij honden met HD?
De symptomen die we signaleren bij honden met HD hangen af van de ernst van de aandoening. Het is niet altijd zo dat honden, waarbij op de röntgenfoto te zien is dat hij/zij HD heeft, ook altijd slecht bewegen. En andersom kan het natuurlijk ook. Een hond kan slecht lopen zonder dat de röntgenfoto aantoont dat er sprake is van HD.
Honden met duidelijke HD hebben pijn. De een wat minder/meer dan de ander.

Signalen kunnen zijn:
- Moeilijk overeind komen
- Een ietwat waggelende gang met de achterpoten, doorzakken van de achterhand
- Minder graag rennen of lopen
- Meer blijven liggen
- Niet meer op de bank komen of in de auto kunnen springen.
- Koehakkige stand van de achterbenen
- Wisselende kreupelheid van een of beide achterpoten
- Lopen met een gebogen rug
- Niet graag of moeilijk gaan zitten
- Verminderd uithoudingsvermogen
- Verminderde bespiering van een of beide achterpoten

Niet al deze signalen worden veroorzaakt door een afwijking aan de heupen. Het kan ook zijn dat de klachten een andere oorzaak hebben.

Oorzaken van HD kunnen zijn:

• De aansluiting van de heupkop en -kom wordt minder goed of de heupkop kan zelfs buiten de heupkom komen te liggen.
• De heupkop kan vlakker worden. Daardoor wordt de kracht minder goed over de hele heup verdeeld.
• De heupkom kan ondieper worden.
• Er kunnen botwoekeringen ontstaan rond de heupkop en -kom door abnormale slijtage van het gewricht.
• Het kraakbeen in het gewricht wordt slecht van kwaliteit
• De gewrichtsvloeistof verandert van samenstelling en “smeert” het gewricht minder goed.

Hoe kunnen de artsen een goede diagnose stellen?

Door middel van het maken van een röntgenfoto en door de hond onder verdoving te onderzoeken, door te betasten en te kijken naar de bewegingsmogelijkheden van de heup.

Hoe kun je zelf, als eigenaar van de hond, proberen om klachten zoveel mogelijk te beperken?

• Letten op beweging, zorg voor zo weinig mogelijk belasting. Korte stukken lopen, zorgen dat de hond geen onverwachte bewegingen maakt. Het trainen van de spieren is goed, met name de bilspieren. Door met de hond te zwemmen train je deze spieren zonder dat er een te grote belasting op het heupgewricht komt. Door deze spieren te trainen wordt het heupgewricht stabieler.
• Ook pijnstilling kan voor verlichting zorgen.
• Ondersteuning door voeding en voedingssupplementen. Omega-3 bijvoorbeeld heeft een ontstekingsremmende werking. Ook groenlipmossel is een goede aanvulling op de voeding.
• De normale beweging optimaliseren, maar zeker niet spelen met stokken of ballen, trappen lopen en op en af de bank springen.

En anders: een operatie.

Mocht de hond HD blijken te hebben dan kan een operatie noodzakelijk zijn. Voor het kiezen van een dergelijke operatie is het belangrijk dat u hiervoor de juiste arts raadpleegt. Een gespecialiseerd arts (orthopeed) zal deze operatie het beste uit kunnen voeren. Deze specialistenzijn op te hoogte van de nieuwste ontwikkelingen.